معایب وصول چک از طریق اجرای ثبت | هر آنچه باید بدانید

معایب وصول چک از طریق اجرای ثبت | هر آنچه باید بدانید

معایب وصول چک از طریق اجرای ثبت

اگه چکت برگشت خورده و دنبال این هستی که چطور پولت رو پس بگیری، حتماً اسم وصول چک از طریق اجرای ثبت به گوشت خورده. این روش ممکنه در نگاه اول ساده و سریع به نظر برسه، اما مثل هر مسیر قانونی دیگه ای، قلق ها و معایب خاص خودش رو داره که اگه ندونی، ممکنه سرت کلاه بره و مسیرت طولانی تر بشه. پس بیا با هم ببینیم چرا گاهی این راه، اون راهی نیست که فکرش رو می کنی.

چک، این رفیق قدیمی و پرکاربرد تو معاملات، حسابی به زندگی روزمره ما گره خورده. فرقی نمی کنه یه کاسب بازار باشی یا یه آدم عادی که برای خرید و فروش از چک استفاده می کنه؛ بالاخره یه روزی ممکنه با مشکل برگشت خوردن چک روبه رو بشی. وقتی چک برگشت می خوره، انگار یه سطل آب یخ روی سرت خالی می کنن! حالا باید به فکر باشی که چطور پولت رو زنده کنی. قانون، برای اینکه حق کسی ضایع نشه، چند تا راهکار مختلف جلوی پای ما گذاشته؛ از مسیرهای حقوقی و کیفری تو دادگاه گرفته تا همین روش ثبتی که امروز می خوایم حسابی ریز و درشتش رو بررسی کنیم. هر کدوم از این راه ها، مزایا و معایب خودشون رو دارن و انتخاب بهترین گزینه، مثل پیدا کردن سوزن تو کاه کوبیه! هدف ما اینه که با هم همه جوانب رو بسنجیم، مخصوصاً معایب وصول چک از طریق اجرای ثبت رو، تا با چشم باز قدم برداری و تو این مسیر حقوقی، دچار مشکل نشی.

وصول چک از طریق اجرای ثبت: یه نگاه کوچیک به فرآیند

قبل از اینکه بریم سراغ معایب، بد نیست یه آشنایی مختصری با خود فرآیند وصول چک از طریق اجرای ثبت داشته باشیم. کلاً چک، یه سند لازم الاجرا محسوب میشه. یعنی چی؟ یعنی مثل یه حکم قطعی دادگاه می مونه که دیگه نیازی به اثبات و رسیدگی طولانی نداره. همین ویژگی باعث شده که بشه از طریق اداره ثبت اسناد هم برای وصولش اقدام کرد.

پس اگه چک برگشت خورد و از بانک گواهی عدم پرداخت گرفتی، می تونی با مدارک لازم بری اداره ثبت اسناد و درخواست صدور اجراییه بدی. شرایطش هم خیلی سخت نیست؛ مثلاً باید چک رو یه بانک معتبر صادر کرده باشه، نه مؤسسات مالی یا صندوق های قرض الحسنه. بعد از اینکه درخواست دادی و مدارک رو تحویل دادی (اصل چک برگشتی، گواهی عدم پرداخت، کپی برابر اصل و مدارک شناسایی خودت)، اداره ثبت یه اجراییه صادر می کنه. این اجراییه به بدهکار ابلاغ میشه و ۱۰ روز فرصت داره که پول رو پرداخت کنه. اگه پرداخت نکرد، اون وقت می تونی درخواست توقیف اموالش رو بدی تا از محل فروش اون اموال، پول چک رو پس بگیری. این خلاصه ای از ماجرا بود، حالا بریم سراغ قسمت اصلی بحثمون: معایب این راه.

معایب اصلی و کلیدی وصول چک از طریق اجرای ثبت

خب، رسیدیم به بخش مهم ماجرا. اینجاست که باید با دقت به حرف هام گوش بدی تا ببینی آیا این راه واقعاً به دردت می خوره یا نه. همونطور که گفتم، هیچ روشی بی عیب نیست و روش ثبتی هم با همه مزایای ظاهریش، معایب جدی داره که می تونه حسابی کارت رو لنگ بذاره.

عدم امکان اعمال مجازات حبس: یه اهرم فشار مهم که اینجا نیست!

یکی از بزرگ ترین نقاط ضعف و شاید مهم ترین معایب وصول چک از طریق اجرای ثبت، اینه که نمی تونی بدهکار رو به خاطر عدم پرداخت چک، زندان بندازی. شاید بگی خب که چی؟ اما این که چی؟ خودش یه دنیای مشکلاته. وقتی کسی پولت رو نمیده، یکی از قوی ترین اهرم های فشاری که داری، همینه که ممکنه کارش به زندان کشیده بشه. این اهرم فشار، فقط تو دست مراجع قضاییه؛ یعنی اگه بری دادگاه و از طریق قانونی اقدام کنی، و بدهکار هم اموالی برای پرداخت نداشته باشه و اثبات بشه که از عمد داره طفره میره، دادگاه می تونه حکم حبس صادر کنه.

حالا تصور کن چقدر تفاوت داره! وقتی می دونی طرف ممکنه به خاطر پول تو، پشت میله های زندان بره، معمولاً بیشتر تلاش می کنه پول رو جور کنه. ولی وقتی از طریق ثبت اقدام می کنی، این اهرم قوی رو نداری. پس اگه طرفت کلاه بردار حرفه ای باشه یا عمداً بخواد از زیر دین شونه خالی کنه، این روش ممکنه چندان اثربخش نباشه و تو رو به بن بست برسونه.

محدودیت در تعقیب مسئولین چک: فقط صادرکننده!

یکی دیگه از معایب اصلی اجرای چک ثبتی، اینه که اجراییه ثبت، فقط علیه «صادرکننده چک» قابل اجراست. یعنی چی؟ یعنی اگه چک دست توئه و مثلاً یه نفر هم پشت چک رو امضا کرده (ظهرنویس) یا ضامن شده، تو از طریق اداره ثبت نمی تونی دنبال اون ها بری.

اینجا دیگه کار آدم لنگ می مونه. فرض کن صادرکننده چک هیچ اموالی به نام خودش نداره، یا پیدا کردن اموالش خیلی سخته. تو این حالت، اگه روش ثبتی رو انتخاب کرده باشی، عملاً دستت بسته است! برای اینکه بتونی از ظهرنویس ها یا ضامن ها پولت رو بگیری، مجبوری دوباره از اول بری دادگاه و یه دعوای حقوقی جدید راه بندازی. این یعنی هم دوباره هزینه می کنی، هم وقتت هدر میره و هم فرآیند طولانی تر میشه. در حالی که اگه از همون اول از طریق دادگاه اقدام می کردی، می تونستی همه مسئولین چک رو یکجا تعقیب کنی و احتمال وصول پولت بالاتر می رفت.

یکی از بزرگترین دردسرهای وصول چک از طریق اجرای ثبت اینه که شما فقط می تونید دنبال صادرکننده چک باشید. اگه اون بنده خدا چیزی به نامش نباشه یا فرار کرده باشه، دستتون به هیچ جای دیگه بند نیست!

ریسک بالای انتقال اموال توسط بدهکار: عدم امکان تامین خواسته فوری

این مورد رو خوب بهش دقت کن؛ چون خیلی از مردم ازش بی خبرن و بعداً پشیمون میشن. تو روش اجرای ثبت، توقیف اموال بدهکار فقط بعد از اینکه اجراییه رسماً به دستش رسید، ممکنه. یعنی چی؟ یعنی از لحظه ای که تو درخواست صدور اجراییه رو میدی تا وقتی که این اجراییه ابلاغ میشه به بدهکار، یه فاصله زمانی وجود داره.

تو این فاصله، اگه بدهکار زرنگ باشه و بوی قضیه رو ببره، می تونه تمام اموالش رو به اسم کس دیگه ای بزنه یا منتقل کنه. اینجوری وقتی اجراییه به دستش می رسه، دیگه هیچ اموالی به نامش نیست که بشه توقیف کرد و عملاً کارت به مشکل می خوره. انگار که مسابقه دو گذاشتی و طرف مقابل زودتر استارت زده! این از مهم ترین معایب وصول چک ثبتی محسوب میشه.

اما تو دادگاه، اوضاع فرق می کنه. اونجا می تونی درخواست قرار تامین خواسته بدی. تامین خواسته یعنی چی؟ یعنی قبل از اینکه اصلاً دادگاه به بدهکار خبر بده که شکایتی علیهش مطرح شده و حتی قبل از اینکه حکم نهایی صادر بشه، می تونی درخواست کنی اموالش رو توقیف کنن. اینجوری دیگه خیال راحته که نمی تونه اموالش رو منتقل کنه و دستت خالی نمی مونه. این فرق وصول چک از طریق ثبت و دادگاه، واقعاً نکته حیاتیه.

ساختار هزینه ای و مسئولیت پرداخت آن در صورت عدم موفقیت: پول روی پول!

بحث هزینه همیشه داغه، مخصوصاً تو کارهای حقوقی. خیلی ها فکر می کنن هزینه وصول چک ثبتی کمه، اما اینجوری نیست. برای صدور اجراییه تو اجرای ثبت، معمولاً باید ۵ درصد از مبلغ چک رو اول کار خودت پرداخت کنی (قبلاً حتی تا ۱۰ درصد هم بوده!). این مبلغ کمی نیست، خصوصاً برای چک های با مبالغ بالا.

حالا مشکل از کجا شروع میشه؟ از اینجا که اگه تو نتونی ظرف یه مدت زمان مشخص (معمولاً یک سال) اموالی از بدهکار پیدا کنی و به اداره ثبت معرفی کنی، پرونده مختومه میشه و اون پولی که اول دادی (همون ۵ درصد) بهت برگردونده نمیشه! تازه لاشه چک رو هم بهت پس میدن که اگه خواستی، دوباره بری از یه راه دیگه اقدام کنی. یعنی ممکنه کلی پول دادی و در نهایت دستت به جایی بند نشد.

این در حالیه که تو دعاوی حقوقی دادگاه، هزینه دادرسی (که حدود ۳.۵ درصد مبلغ چک هست) همون اول پرداخت میشه، اما سازوکار برگشت یا مسئولیت پرداختش تو صورت عدم موفقیت، کمی فرق داره و ممکنه تو شرایط خاص، بشه کاری کرد که این هزینه به گردن بدهکار بیفته یا حداقل از دست نره. پس قبل از اقدام، حسابی جیبت رو نگاه کن و این ریسک رو بسنج.

محدودیت توقیف اموال به مستثنیات دین: گاهی اوقات دست و پا بسته

حتماً شنیدی که یه سری اموال رو نمیشه به خاطر بدهی توقیف کرد، حتی اگه طرف کلی بدهی داشته باشه. به این اموال میگن مستثنیات دین. این لیست شامل چیزایی مثل منزل مسکونی که بدهکار توش زندگی می کنه (اگه در حد شأنش باشه)، اثاثیه ضروری زندگی، ابزار کار و پیشه، و… میشه. این قانون، ربطی به اینکه از طریق دادگاه اقدام کنی یا اداره ثبت، نداره و تو هر دو روش رعایت میشه.

اما چرا این موضوع رو اینجا به عنوان یکی از معایب وصول چک از طریق اجرای ثبت مطرح می کنیم؟ چون تو روش ثبتی، همونطور که گفتیم، اهرم های فشار دیگه مثل حبس وجود نداره. حالا تصور کن بدهکار فقط همین اموال رو داره که جزو مستثنیات دین محسوب میشن. تو این حالت، عملاً از طریق ثبت نمی تونی کاری از پیش ببری و دستت بسته میشه. چون نه می تونی زندانش بندازی و نه می تونی اموالش رو توقیف کنی. این وضعیت می تونه دارنده چک رو تو یه بن بست واقعی گیر بندازه و حسابی عذابش بده. پس اگه بدهکارت از اون دست آدم هاست که فقط یه سقف بالای سرش و چند تا وسیله ضروری داره، این روش ممکنه برات بی فایده باشه.

احتمال سلب حق تعقیب کیفری: از دست دادن یه برگ برنده بزرگ!

یکی دیگه از نگرانی ها و معایب وصول چک از طریق اجرای ثبت، اینه که بعضی از حقوقدان ها و حتی رویه های قضایی معتقدن اگه تو از طریق اداره ثبت برای وصول چکت اقدام کنی، این کار به معنی انصراف از حق تعقیب کیفری صادرکننده چک تلقی میشه. یعنی چی؟ یعنی ممکنه دیگه نتونی از راه کیفری (همون راهی که می تونه منجر به مجازات و حبس بشه) دنبال صادرکننده بری.

خب، این موضوع چرا مهمه؟ چون تعقیب کیفری، یکی از قدرتمندترین اهرم هایی هست که می تونه بدهکار رو به پرداخت پول مجاب کنه. مجازات کیفری (مثل زندان یا جزای نقدی) می تونه فشار روانی زیادی روی بدهکار بیاره و باعث بشه زودتر پول رو پرداخت کنه. اگه این اهرم رو از دست بدی، عملاً یکی از قوی ترین برگ های برنده ت رو سوزوندی و گزینه هایت برای پیگیری بعدی محدودتر میشه. پس قبل از اینکه تو این مسیر قدم بذاری، خوب فکر کن که آیا حاضری از این حق چشم پوشی کنی یا نه. این مورد یکی از نکاتیه که برای اقدامات لازم برای چک برگشتی باید حواست حسابی بهش باشه.

چه زمانی (با وجود معایب) وصول چک از طریق اجرای ثبت می تونه گزینه مناسبی باشد؟

با همه این حرف ها و معایبی که گفتیم، آیا واقعاً این روش به هیچ دردی نمی خوره؟ نه، اینطور نیست. مثل هر ابزار دیگه ای، روش وصول چک از طریق اجرای ثبت هم تو شرایط خاص خودش می تونه مفید باشه و حتی برتری هایی نسبت به روش های دیگه پیدا کنه. مهم اینه که بدونی کی و کجا باید ازش استفاده کنی تا بهترین نتیجه رو بگیری.

اولین و مهم ترین شرط: اگه از اموال بدهکار مطمئنی و بهش دسترسی داری. فرض کن می دونی بدهکارت یه ملکی داره که به نام خودشه و هیچ شکی تو مالکیتش نداری. یا مثلاً یه حساب بانکی پر و پیمون داره که می تونی توقیفش کنی. تو این حالت، چون نیازی به کشف اموال نیست و مراحل رسیدگی دادگاهی هم حذف میشه، مسیر ثبت می تونه خیلی سریع تر پولت رو برگردونه.

دوم: وقتی سرعت، اولویت اصلیته. مراجع قضایی، خصوصاً دادگاه های حقوقی، معمولاً شلوغ و پر از پرونده ان. رسیدگی به یه پرونده حقوقی ممکنه ماه ها و حتی سال ها طول بکشه تا به نتیجه برسه. اما اداره ثبت، چون دیگه نیازی به اثبات ماهوی دعوا نداره (یعنی بررسی نمیکنه که اصلاً پول از کجا اومده و چرا پرداخت نشده)، می تونه خیلی سریع تر اجراییه صادر کنه و فرآیند توقیف و فروش رو شروع کنه. پس اگه برات مهمه که تو کمترین زمان ممکن به پولت برسی، این روش می تونه یه گزینه خوب باشه.

سوم: اگه از پیچیدگی ها و طولانی بودن فرآیندهای دادگاهی خسته میشی. قبول کن که رفت و آمد به دادگاه، مراحل دادرسی، لایحه نویسی، شرکت تو جلسات و… برای خیلی ها طاقت فرساست. روش ثبتی، چون کمتر وارد جزئیات و تشریفات قضایی میشه، می تونه برای کسایی که دنبال یه راه ساده تر و کم دردسرتر هستن، مناسب باشه. البته این به معنی بی دردسر بودن مطلق نیست، اما خب در مقایسه با دادگاه، پیچیدگی های کمتری داره.

پس با این اوصاف، اگه یه چک برگشتی تو دستت داری و می دونی طرف مقابلت آدم درست حسابی ایه که اموالش مشخصه و فقط شاید یه کم تعلل می کنه، یا اگه واقعاً عجله داری و نمی خوای وارد هفت خان رستم دادگاه بشی، می تونی به این روش فکر کنی. اما یادت باشه که این «اگه»ها خیلی مهمن و باید با دقت بررسی بشن.

نتیجه گیری و توصیه نهایی: چشم باز انتخاب کن!

خب رفیق، تا اینجا با هم ریز و درشت معایب وصول چک از طریق اجرای ثبت رو بررسی کردیم و دیدیم که این مسیر، با همه سادگی ظاهریش، چه چالش هایی می تونه داشته باشه. از اینکه نمی تونی بدهکار رو به خاطر چک، زندان بندازی و این اهرم فشار رو از دست میدی، تا محدودیت هایی که برای تعقیب بقیه مسئولین چک مثل ظهرنویس ها داری. ریسک انتقال اموال توسط بدهکار قبل از توقیف، هزینه هایی که ممکنه هدر بره و برگشت ناپذیر باشه، و همچنین مسئله مستثنیات دین که ممکنه دستت رو حسابی خالی بذاره، همه از مواردی بودن که حسابی باید بهشون فکر کنی.

در نهایت، اینم یادت باشه که هیچ راهکار حقوقی ای تو دنیا وجود نداره که بدون عیب و نقص باشه. هر روشی، مزایا و معایب خاص خودش رو داره و انتخاب بهترین راه، مثل انتخاب بهترین مسیر برای رسیدن به یه مقصد جدیده؛ باید همه جوانب رو بسنجی و متناسب با شرایط خودت و طرف مقابلت، تصمیم بگیری. اگه بدهکارت پولداره و اموالش مشخصه، شاید سرعت اجرای ثبت برات مهم باشه. اما اگه طرفت بدحسابه و قصد فرار از پرداخت داره، شاید راه دادگاه و اهرم های فشارش بیشتر به دردت بخوره.

مهم اینه که تنها تصمیم نگیری! دنیای حقوق، دنیای پر پیچ و خم و تخصصی ایه که اگه تخصصش رو نداشته باشی، ممکنه حسابی به مشکل بربخوری و ضررهای سنگینی متحمل بشی. پس قبل از هر اقدامی، حتماً با یه وکیل یا کارشناس حقوقی باتجربه مشورت کن. اونا می تونن با بررسی دقیق شرایط پرونده تو، بهترین و مطمئن ترین مسیر رو نشونت بدن تا بتونی هرچه زودتر و با کمترین دردسر به پولت برسی. یادت باشه، مشورت کردن، همیشه جلوی ضرر رو میگیره و کمک می کنه با چشم باز، قدم برداری.

نوشته های مشابه